Wat is objectpermanentie?

Een belangrijke stap in de ontwikkeling van je baby

Je baby laat een speeltje vallen en kijkt verbaasd om zich heen. Even later gebeurt hetzelfde opnieuw. En opnieuw. Voor ons lijkt het misschien een eenvoudig spelletje, maar voor een jong kind gebeurt er iets bijzonders. Je baby ontdekt langzaam dat iets blijft bestaan, ook wanneer het even niet zichtbaar is.

Dit noemen we objectpermanentie.

Het is een belangrijke stap in de manier waarop kinderen de wereld om zich heen leren begrijpen. Ze ontdekken dat personen en voorwerpen niet zomaar verdwijnen wanneer ze uit beeld zijn.

 

Wat betekent objectpermanentie?

Objectpermanentie is het begrip dat iets blijft bestaan, ook wanneer je het niet kunt zien, horen of aanraken.

Een jonge baby leeft vooral in het moment en reageert op wat direct aanwezig is. Wanneer een speeltje buiten beeld verdwijnt, begrijpt een baby nog niet meteen dat het ergens anders verder bestaat.

Naarmate kinderen ouder worden, ontwikkelen ze steeds meer het vermogen om zich een voorstelling te maken van iets wat niet zichtbaar is. Een speeltje onder een doekje kan worden gezocht. Een bal die in een doos verdwijnt, kan ergens anders weer verschijnen.

Dit lijkt voor volwassenen vanzelfsprekend, maar voor jonge kinderen is dit een grote ontdekking.

 

Wanneer ontwikkelt objectpermanentie zich?

De ontwikkeling van objectpermanentie gebeurt stap voor stap.

Baby’s beginnen in het eerste levensjaar steeds beter verbanden te leggen tussen hun eigen handelingen en wat er daarna gebeurt. Ze ontdekken bijvoorbeeld dat een voorwerp geluid maakt wanneer ze het bewegen of dat iets terug kan komen nadat het even verdwenen is.

Rond de tweede helft van het eerste levensjaar zie je vaak dat kinderen actiever gaan zoeken naar verborgen voorwerpen. Dit vermogen blijft zich daarna verder ontwikkelen.

Zoals bij alle ontwikkeling geldt dat ieder kind zijn eigen tempo volgt. Het gaat niet om een exacte leeftijd waarop iets moet gebeuren, maar om het herkennen van de stapjes die je kind zet.

 

Waarom past dit zo goed bij Montessori?

Hoewel het begrip objectpermanentie bekend werd door het werk van ontwikkelingspsycholoog Jean Piaget, sluit de manier waarop kinderen dit ontdekken mooi aan bij Montessori.

Maria Montessori benadrukte het belang van leren door ervaring. Jonge kinderen begrijpen de wereld niet alleen door uitleg, maar vooral door zelf te handelen.

Ze proberen. Ze herhalen. Ze ontdekken verbanden.

Wanneer een baby een bal in een opening laat vallen en ziet dat deze ergens anders terugkomt, gebeurt er veel meer dan alleen spelen. Het kind oefent beweging, concentratie en begint oorzaak en gevolg beter te begrijpen.

Juist die eenvoudige, doelgerichte ervaringen passen goed binnen een Montessori omgeving.

 

De objectpermanentie box

Een bekend Montessori geïnspireerd materiaal is de objectpermanentie box.

Het idee is eenvoudig: een kind plaatst een bal in een opening. De bal verdwijnt kort en verschijnt daarna opnieuw.

Voor een volwassene lijkt het misschien simpel, maar voor een kind is dit precies de kracht.

Er zijn geen knipperende lichten, geluiden of extra prikkels nodig. De aandacht blijft bij één duidelijke ervaring.

Het kind kan de beweging steeds opnieuw herhalen en ontdekt langzaam:

"Ik doe iets en er gebeurt iets."

Deze herhaling helpt jonge kinderen om vaardigheden te verfijnen en vertrouwen te krijgen in hun eigen handelen.

 

Wat kun je thuis doen?

Je hebt niet altijd speciale materialen nodig om deze ontwikkeling te ondersteunen.

Eenvoudige spelletjes zoals kiekeboe spelen, een speeltje gedeeltelijk verstoppen of samen zoeken naar een voorwerp sluiten ook aan bij deze fase.

Het belangrijkste is niet dat je je kind iets probeert te leren, maar dat je ruimte geeft om zelf te ontdekken.

Observeer waar je kind interesse in toont. Geef tijd om te proberen en neem niet iedere uitdaging meteen over.

Vaak zit de ontwikkeling juist in die kleine momenten waarin een kind iets opnieuw probeert.

 

---

 

Bronnen

Association Montessori Internationale
https://montessori-ami.org

Jean Piaget, The Construction of Reality in the Child, 1954

Maria Montessori, The Absorbent Mind, 1949

Maria Montessori, The Discovery of the Child, 1948

Terug naar blog